Fork

Een blockchain fork is een wijziging in de regels van een blockchain-netwerk. Afhankelijk van de aard van de wijziging en of alle deelnemers ermee akkoord gaan, kan een fork leiden tot een tijdelijke aanpassing, of tot een permanente splitsing in twee aparte blockchains.

Er zijn twee hoofdtypen forks:

Soft fork: Een achterwaarts compatibele update. Knooppunten (nodes) die de update niet installeren, kunnen nog steeds communiceren met knooppunten die dat wel doen. De nieuwe regels zijn een beperking van de bestaande regels - niet een breuk ermee. Bitcoin's SegWit-upgrade in 2017 was een soft fork.

Hard fork: Een niet-achterwaarts compatibele update. Knooppunten die de oude software draaien, accepteren de nieuwe blokken niet en vice versa. Als er onvoldoende consensus is over de update, splitst de blockchain in twee onafhankelijke ketens. Beide ketens hebben dan dezelfde transactiegeschiedenis tot het moment van de splitsing, maar gaan daarna hun eigen weg.

Bekende harde forks in de crypto-geschiedenis:

• Bitcoin Cash (BCH) spliste in augustus 2017 af van Bitcoin vanwege een meningsverschil over blokgrootte en schaalbaarheid. Wie Bitcoin bezat op het splitsingsmoment, ontving automatisch evenveel Bitcoin Cash.
• Ethereum Classic (ETC) ontstond in 2016 na de DAO-hack. De Ethereum-community koos ervoor de hack ongedaan te maken via een hard fork; een minderheid weigerde en bleef het originele keten bijhouden als Ethereum Classic.

Forks kunnen ook intentioneel plaatsvinden als onderdeel van geplande upgrades. Ethereum's overgang naar Proof-of-Stake (de "Merge" in 2022) was technisch een reeks gecoördineerde upgrades die zonder splitsing verliep omdat er voldoende consensus was.